اليوم بر هر نفسی من عند اللّه فرض شده که به چشم و گوش و فؤاد خود در امر او ملاحظه نمايد و تفکّر کند تا از بدايع مرحمت رحمن و فيوضات حضرت سبحان به اشراقات شمس معانی مستنير و فائز شود .و علّتی که جميع ناس را از لقاء اللّه محروم نموده و به ماسواه مشغول داشته اين است که به وهم صرف کفايت نموده‌اند و به آنچه از امثال خود شنيده قناعت کرده‌اند ، به راههای مهلک تقليد مشی نموده‌اند و از مناهج تجريد محروم شده‌اند . امر الهی چون صبح نورانی ظاهر و لائح بوده . اينکه بعضی از ادراک او محتجب مانده‌اند نظر به آنست که گوش و قلب را به آلايش کلمات ناس آلوده‌اند و الّا اگر ناظر به اصل ميزان معرفت الهی باشند هرگز از سبيل هدايت محروم نگردند .

حضرت بهاءالله : آيات الهى جلد ۱ص247