هُو اللّه
از جملهء اوامر حضرت بهاء اللّه اين است که بايد جميع ملت از اهل معارف و علوم اتفاق کرده يک لسانی انتخاب يا ايجاد نمايند و آن لسان عمومی باشد * و اين امر در کتاب اقدس چهل سال پيش نازل شده و مضمون آن اين است مسئله لسان بسيار مشکل شده زيرا لسان بسيار است و اختلاف حاصل شده بين جميع اقوام و طوائف و تا وحدت لسان حاصل نگردد ائتلاف مشکل و معاملات مختلّ است * هر انسان محتاج به لسان های بسيار است تا بتواند به جميع بشر معامله و معاشرت و ملاقات نمايد و اين مستحيل است * زيرا آنچه تا حا ل در آکاديمی معلوم و مسلّم شده هشتصد لسان معين گشته و از برای انسان تحصيل اين همه لسان ممکن نيست * پس بهتر اين است يک لسان ايجاد و يا انتخاب شود تا آنکه لسان عمومی باشد * در اين صورت انسان به دو لسان محتاج است يکی لسان وطنی يکی لسان عمومی * به لسان وطنی خودش با قوم خود گفتگو نمايد امّا به لسان عمومی با جميع عالم محاوره نمايد و محتاج لسان ثالث نمي باشد و جميع بشر با يکديگر بدون مترجم الفت و مصاحبت مي نمايند * حال اگر چنين چيزی بشود فی الحقيقة سبب راحت و آسايش و سرور جميع ملل عالم است * بعد از مدتی مديده شخصی پيدا شد اين لسان اسپرانتو را ايجاد کرد فی الحقيقة زحمت کشيده خوب ايجادی کرده لکن به جهت آنکه تأمين و ترويج آن لسان لازم ا ست لهذا عموم ملت از ارباب معارف بايد يک مجلس عمومی تشکيل دهند هر ملتی نفسی را انتخاب نمايد اينها انجمنی بيارايند و معاونت آن شخص بکنند و لسان را از هر جهت اکمال نمايند تا آن لسان انتشار حاصل نمايد و لسان منتخب عموم ملل عالم شود و بر ملتی تعليم آن گران نباشد * زيرا حال بر بعضی گران و مشکل است مي گويند اين لسان را ما ايجاد نکرده ايم روس ايجاد کرده است لهذا تعلق قلب چندان ندارند * اما اگر همچو انجمنی تشکيل شود جميع اعضاء تصديق کرده اتمام و اکمال نمايند آن وقت جميع ملل به نهايت سرور قبول مي نمايند * و تا آن لسان ترويج نشود راحت و آسايش آن طور که بايد و شايد برای بشر حاصل نمي شود * زيرا اختلاف لسان بسيار سبب اختلاف و سوء تفاهم است*
مثلاً ميانه آلمان و فرانسه چه تفاوتيست تفاوت لسان است و بس ميان شرق و غرب يک سبب اختلاف لسان است اگر جميع بشر به لسان عمومی تنطق نمايند وحدت عالم بشر را خدمت مي نمايند * لهذا شما لسان اسپرانتو را خيلی دوست داشته باشيد * چرا بدايت تأسيس است انشاء اللّه اکمال خواهد شد و جميع من علی الارض راحت خواهند گشت *

حضرت عبدالبهاء : خطابات حضرت عبدالبهاء جلد ۱ ص234